Dźwięki śnienia

Siedzi w kącie

I spiewa Jej do snu

Pieśń pozegnalną

Tyle łez wypłakala

Lecz zadna jej sily nie dala

Uczucia ida na bok

Teraz śpiewa

O śnie jak OOBE

Reinkarnacji powrotnej

Slodkim smaku czucia

Otula Ją we wszystkie obietnice

Kołyszac do snu

Nadając znak kruka

Niewinnosc przestala Jej warkocz pleść

Diabeł juz nuci melodie

Szczescie zapada

Magya zaczyna działać

Na jezyku grzany czas

Godzina odejscia niczym snieżny blask

Ogien szepcze w rytm ostatnich glosek refrenu

Juz pora.. tak to ten czas.

Karuzela codzienności

Zastanawiam się, za czym tak gonię każdego dnia
Zastanawiam się, dlaczego oddechu mi nie brak
Dlaczego serce nie wali, myśli nie błądzą
Dlaczego ciągle biegnę w nieokreślonym kierunku
Ale od określonej - siebie.

Widząc jak każdy dzień jest piękny,
przepełniony bólem i śmiechem
Jak wszyscy wokół są piękni
Lecąc w dól
Namiętnie

Pomyśl
Gdzie tkwi mechanizm karuzeli

Spróbuj zmienić
Zatrzymaj
Chcę wysiąść
Kochanie, możesz to zrobić
Nikt, tylko Ty
Poprzedniego dnia.

Remake

Czasu pełne garści, rysowane
Krwawiąca skóra, bez zaszycia
Utrata duszy, brakującą łzą
 I ślepota, przewidziana

Obecność, jak zwykle nieprzypadkowa
Lekarstwem bez charakteru
Zwiastuje wielki powrót
Życia

Soul

Laguna szczęścia
Pierwsze kroki młodości
Cudowne marzenia
Prawie niespełnione

Poranki niebiańskie
Wieczorne tęsknoty
Mglista prawda
I ból nieprzekonany

Bo śmierć
Nie jest powodem
By przestać kochać

Bo wieczność
Przestała mieć koniec